Nele werkt als ‘contactclown’ in Residentie Arthur: ‘Met een glimlach bereik je al heel veel’

04 maart 19

Dementerende ouderen of mensen met een verstandelijke handicap weer een lach op hun gezicht brengen door subtiel, maar speels contact. Dat is wat contactclowns doen. Nele (40) probeert zo al 6 jaar die mensen uit hun cocon te halen.

Nele werkt als animator in Residentie Arthur, een woonzorgcentrum in de Solvynsstraat in Antwerpen, en merkte op dat sommige mensen met dementie niet meer aan bod komen tijdens groepsactiviteiten omdat ze te verzonken zijn in een eigen wereld. “Die mensen krijgen vaak niet meer de juiste prikkels, en gaan zich van de wereld afsluiten. Ik wilde ook hen kunnen bereiken, en toen ik hoorde over contactclowns, wist ik meteen: dit is iets voor mij. Er waren toen jammer genoeg enkel opleidingen tot contactclown in Nederland, maar vanaf dat er ook een opleiding in België was, heb ik me meteen ingeschreven. Nu doe ik het al zes jaar, enkele keren per maand.”

Door mensen met dementie op een positieve manier te prikkelen, probeert Nele hen terug uit hun cocon te halen. “Ik schmink mij minimaal, enkel een rode neus, en ik draag opvallende kleren. Zo ga ik van mens tot mens, individueel, en ik probeer aan te voelen bij wie ik dichter mag komen, want er zijn natuurlijk soms ook mensen die liever niet benaderd worden. Ik probeer zo vanuit het niets te vertrekken, want vroeg of laat komen er van de mensen toch impulsen, en daar ga ik op in. Eigenlijk verwacht ik niets van hen, en zo komen er soms bijzondere dingen uit.”

“Bij mensen die volledig verzonken zijn, gebruik ik ook soms attributen, zoals hondjes of katten, en als ik zie dat een persoon er veel aan heeft, laat ik die even achter. Een muziekdoosje is ook een van mijn attributen, maar vaak gebruik ik ook gewoon mijn stem. Zo was er eens een man bij wie het leek of hij sliep, daar ben ik naast gaan zitten en ik heb een zoemend geluid gemaakt. Een tijdje later werd hij wakker, en hij glimlachte, want hij kon niet meer praten, en  zo probeer ik mensen uit hun isolement te halen door een warm contact te creëren, en heb ik het gevoel dat deze mensen zich ook gezien voelen.”

Zo gebeuren er telkens unieke dingen, zoals bij een dame die erg verzonken in zichzelf de hele tijd met haar hoofd op haar knieën lag. “Ik ben tegenover haar gaan zitten, met mijn hoofd tegen het hare. Ze begon plots een zachte tegendruk te geven, en toen zij loste, gaf ik dan weer tegendruk, en zo speelden we een soort ‘spel’. Op het einde kwam ze recht, ze keek me aan, en ze glimlachte, en daarvoor doe je het. Je voelt dan dat er een heel echt contact is, dat is heel mooi.”

Neles website: https://contactclownnellf.weebly.com/

Lees het volledige artikel op HLN